พ่อกับแม่สอนให้เรารู้จักค่าของเงิน แต่ไม่เคยสอนให้เราเป็นคนเห็นแก่เงิน
พ่อกับแม่สอนให้รู้จักอดออม ไม่ได้สอนให้เป็นคนขี้งก
พ่อกับแม่สอนให้เรารู้จักรักตัวเอง แต่ต้องแบ่งปันความรักให้กับคนอื่นด้วย
พ่อกับแม่ไม่เคยสอนให้เรายอมแพ้ และก็ไม่ได้สอนให้เรารู้จักแต่เอาชนะ
พ่อกับแม่สอนให้เราอดทน แต่ต้องไม่ยอมให้คนอื่นมาข่มเหงรังแกได้
พ่อกับแม่สอนให้เรามีความพยายาม ไม่ได้สอนให้เป็นคนดันทุรัง
พ่อกับแม่สอนให้เราอ่อนโยน หากแต่ต้องไม่อ่อนแอ
พ่อกับแม่ไม่เคยสอนให้เราดูถูกคน เพราะคนทุกคนเท่าเทียมกัน
พ่อกับแม่สอนให้เรารู้จักรักษาผลประโยชน์ของตัวเอง แต่ต้องไม่ลืมผลประโยชน์ของส่วนรวม
พ่อกับแม่สอนให้รักความก้าวหน้า แต่ก็ไม่เคยลืมที่จะบอกถึงประเพณีดีงามเก่า ๆ
พ่อกับแม่สอนให้เราเป็นตัวของตัวเอง แต่ต้องไม่ละเมิดสิทธิของคนอื่น
พ่อกับแม่สอนให้รู้จักแสวงหาความสุข หากแต่ต้องไม่เดือดร้อนใครพ่อกับแม่สอนว่าอย่าไว้ใจใครง่าย ๆ แต่ไม่เคยสอนให้เราเป็นคนขี้ระแวง
พ่อกับแม่สอนให้เรารู้จักคิดและฝัน แต่ต้องลงมือทำด้วย (ต้องเป็นสิ่งดี ๆ ด้วยนะ)
พ่อกับแม่สอนให้รู้จักคำว่า "ศรัทธา" ไม่ใช่คำว่า "งมงาย"
พ่อกับแม่สอนให้เราแข็งแกร่ง แต่ไม่แข็งกระด้าง
พ่อกับแม่ไม่เคยสอนให้มองโลกในแง่ดีหรือร้าย หากแต่ต้องรู้จักมองในมุมที่มันเป็น
พ่อกับแม่สอนให้เรารู้จักยอมรับ แต่ต้องรู้จักปรับปรุงแก้ไขด้วย
พ่อกับแม่สอนให้เรากล้าหาญ ไม่ใช่บ้าบิ่น
พ่อกับแม่สอนให้เรามีระเบียบวินัย แต่ต้องรู้จักโอนอ่อนผ่อนปรน .
พ่อกับแม่สอนให้เรารักสะอาด แต่อย่ารังเกียจความสกปรก
พ่อกับแม่สอนให้เรารู้จักทะเยอทะยาน แต่ไม่เคยสอนให้เราเป็นคนขี้อิจฉา
พ่อกับแม่สอนเราเกี่ยวกับการ "ให้" ไม่ใช่เพียงต้องการให้เรารับ หากแต่ต้องรู้จัก "แบ่งปัน" ด้วยเช่นกัน
